Waarom zou je jouw geboorte- en zwangerschapsverhaal willen kennen?

Je geboorte is misschien een gebeurtenis waar je zelf geen bewuste herinnering aan hebt. Toch begint jouw verhaal natuurlijk niet pas op het moment dat je geboren wordt.

Daarvoor waren er al maanden waarin je groeide en je ontwikkelde in de buik van je moeder.

Hoe verliep die zwangerschap? Was je gewenst of kwam je onverwacht? Was er rust of juist veel spanning? Waren er zorgen, verlieservaringen of medische ingrepen? Hoe begon de bevalling? Mocht die op haar eigen tempo verlopen of moest er worden ingegrepen? Was er na de geboorte direct contact met je moeder of werden jullie van elkaar gescheiden?

Het zijn allemaal stukjes van een veel groter verhaal.

Binnen Geboorte in Kaart en het werken met geboortepatronen kijken we naar dat verhaal. Niet om de zwangerschap of geboorte de schuld te geven van problemen die je nu ervaart. En ook niet om te zeggen:

“Als je op deze manier geboren bent, dan ben je dus zo.”

Zo werkt het niet.

We kijken veel meer vanuit de vraag:

Zou wat jij tijdens de zwangerschap, geboorte of eerste periode daarna hebt ervaren, mogelijk iets te maken kunnen hebben met hoe jouw systeem nu reageert?

Dat kleine verschil in formulering is ontzettend belangrijk.

Een geboorte is geen voorspelling van je leven

Twee kinderen kunnen een vergelijkbare geboorte hebben meegemaakt en zich totaal verschillend ontwikkelen.

Dat komt doordat een mens uit veel meer bestaat dan alleen zijn geboorte-ervaring. Je temperament, gezin, opvoeding, hechting, omgeving, latere ervaringen en nog veel meer spelen mee.

Daarom gebruik ik geboortepatronen nooit als een vaststaand etiket.

Een keizersnede betekent bijvoorbeeld niet automatisch dat iemand later moeite heeft met initiatief nemen.

Een ingeleide bevalling betekent niet dat iemand altijd een ander nodig heeft om in beweging te komen.

En een snelle geboorte betekent niet dat iemand zijn hele leven gehaast zal zijn.

Maar soms zie je wel iets terug.

En juist dát kan interessant zijn om te onderzoeken.

Een voorbeeld: steeds wachten op dat zetje

Stel dat een bevalling niet vanzelf op gang kwam en uiteindelijk medisch werd ingeleid.

Veel jaren later merkt iemand bijvoorbeeld:

“Ik weet eigenlijk heel goed wat ik wil, maar ik kom moeilijk in beweging.”

Of:

“Ik stel dingen lang uit en pas als iemand anders iets zegt of de druk hoog genoeg wordt, ga ik.”

Betekent dit dat de inleiding tijdens de geboorte hiervan de oorzaak is?

Nee.

Maar je zou wél nieuwsgierig kunnen worden:

Herken ik een patroon waarin mijn systeem gewend lijkt te zijn geraakt aan een prikkel van buitenaf voordat het in beweging komt?

Misschien blijkt tijdens een sessie dat dit helemaal niet passend voelt. Dan laten we het los.

Maar misschien is er ineens herkenning. Niet omdat we een verhaal passend proberen te maken, maar omdat iets wat al jarenlang speelt ineens vanuit een andere hoek bekeken kan worden.

Dat is voor mij de waarde van werken met geboortepatronen.

Zwangerschap: jouw verhaal begint vóór de bevalling

Bij Geboorte in Kaart kijken we daarom niet alleen naar de geboorte zelf.

Ook de periode vóór de geboorte kan waardevolle informatie geven.

Tijdens de zwangerschap ontwikkelt een baby zich in nauwe verbinding met de moeder. Daarom kan het interessant zijn om te onderzoeken wat er in die periode speelde.

Denk bijvoorbeeld aan langdurige spanning, ziekte, een verhuizing, relatieproblemen, een eerdere miskraam of verlieservaring, zorgen rondom de zwangerschap, veel medische controles of juist een zwangerschap die heel ontspannen verliep.

Ook hier geldt:

Een gebeurtenis betekent niet automatisch dat een kind daar later een bepaald patroon aan overhoudt.

We onderzoeken wat mogelijk betekenis heeft gekregen binnen jouw persoonlijke verhaal.

Ook de bevalling zelf kan informatie geven

Tijdens een bevalling gebeurt ontzettend veel.

De manier waarop de bevalling begint, de duur, weeën, pijnstilling, medische interventies, vacuüm- of tangverlossing, een keizersnede, een heel snelle geboorte, navelstrengproblematiek of een periode waarin moeder en baby na de geboorte van elkaar gescheiden waren: het zijn allemaal onderdelen die we mee kunnen nemen.

Niet als checklist waarmee we kunnen voorspellen wie iemand is geworden.

Wel als mogelijke ingang om te begrijpen waarom een reactie soms zo automatisch voelt.

Je lichaam en zenuwstelsel reageren namelijk niet alleen op wat je bewust kunt vertellen. Juist ervaringen uit een periode waarin je nog geen woorden had, kunnen interessant zijn om lichaamsgericht en systemisch te onderzoeken.

Met welke vragen kun je terecht?

Soms komen volwassenen bij mij omdat ze merken dat ze steeds tegen hetzelfde aanlopen.

Bijvoorbeeld wanneer je:

• moeite hebt met loslaten;
• graag de controle wilt houden;
• heel snel in actie schiet;
• juist moeilijk in beweging komt;
• moeilijk hulp kunt vragen;
• je snel verantwoordelijk voelt voor anderen;
• jezelf regelmatig kleiner maakt dan nodig is;
• moeite hebt met grenzen voelen of aangeven;
• snel overweldigd raakt;
• het gevoel hebt dat je altijd door moet;
• steeds opnieuw in vergelijkbare situaties of patronen terechtkomt.

Bij kinderen kan de vraag heel anders beginnen.

Een kind is bijvoorbeeld snel gespannen, heeft moeite met afscheid nemen, reageert sterk op veranderingen, lijkt voortdurend alert, heeft moeite met overgangen of laat gedrag zien waarvan ouders voelen:

“Er gebeurt iets, maar ik weet niet precies wat.”

Dan kan het waardevol zijn om niet alleen naar het gedrag van vandaag te kijken, maar het verhaal wat verder terug te volgen.

Wat gebeurde er tijdens de zwangerschap? Hoe verliep de geboorte? Hoe was het eerste contact? Wat gebeurde er in de periode daarna?

En vooral:

Wat herkennen we daarvan nu wel – en wat helemaal niet?

Het gaat niet om schuld

Dit vind ik misschien wel een van de belangrijkste onderdelen.

Werken met zwangerschap en geboorte gaat niet over aanwijzen wat een moeder, vader, arts, verloskundige of iemand anders verkeerd heeft gedaan.

Een bevalling loopt zoals hij loopt. Soms zijn interventies noodzakelijk. Soms worden er in een bepaalde situatie keuzes gemaakt omdat die op dat moment het beste of veiligste lijken.

Achteraf zoeken naar een schuldige helpt niemand.

We kijken naar de ervaring.

Wat heeft jouw systeem mogelijk ervaren en wat heb jij daar toen nodig gehad?

Daarmee verandert de blik van schuld naar begrip.

Van “wat is er mis met mij?” naar “waar komt deze reactie misschien vandaan?”

Dat is uiteindelijk waarom ik zo graag met geboortepatronen werk.

Omdat gedrag dat op het eerste gezicht lastig, onlogisch of overdreven lijkt, soms veel begrijpelijker wordt wanneer je het vanuit een groter verhaal bekijkt.

Misschien hoef je jezelf of je kind dan niet meteen te veranderen.

Misschien mag je eerst begrijpen.

En soms ontstaat juist vanuit dat begrip ruimte om iets anders te gaan doen.

Je geboorteverhaal bepaalt niet wie je bent.

Maar het kan wel een bijzonder stukje van de puzzel zijn.

En soms blijkt juist dat ene stukje informatie te geven over een patroon dat je al heel lang met je meedraagt.

Nieuwsgierig naar jouw eigen geboorteverhaal?

Wil je onderzoeken wat jouw zwangerschap, geboorte en eerste periode mogelijk vertellen over patronen die je nu bij jezelf herkent? Of wil je vanuit een andere invalshoek kijken naar het gedrag en de behoeften van je kind?

Bij Inner Ki Coaching kijken we niet vanuit vaste hokjes of vanuit: “jij bent zo geboren, dus daarom doe je dit.”

We kijken naar jouw persoonlijke verhaal, naar wat je herkent en naar wat mogelijk nog aandacht vraagt.

Niet om het verleden te veranderen, maar om meer inzicht en ruimte te creëren in het hier en nu.

Wil je weten wat een sessie Geboorte in Kaart voor jou of je kind kan betekenen? Neem gerust contact met me op.