Ontdek de Gouden Draad Methode van Janet Schmidt: een liefdevolle en beeldende manier om kinderen én volwassenen verbinding te laten voelen, ook bij afstand, gemis en overlijden.

De Gouden Draad Methode – een onzichtbaar draadje dat harten voor altijd verbindt

Sommige verbindingen kun je niet zien.

Je kunt ze niet vastpakken. Je kunt ze niet aanwijzen. En toch kun je ze zó duidelijk voelen.

De verbinding tussen een kind en zijn moeder is daar misschien wel het mooiste voorbeeld van. Al vanaf het allereerste begin is er contact. Een stem die bekend klinkt. Een hartslag die vertrouwd voelt. Warmte, geur, aanraking en nabijheid.

En dan word je geboren.

Je wordt op de borst van mama gelegd. Huid tegen huid. Jouw kleine lijfje tegen dat van haar. Haar hart klopt vlak bij het jouwe.

En precies daar kun je je iets heel bijzonders bij voorstellen…

Een klein, onzichtbaar gouden draadje dat vanuit mama’s hart naar jouw hart groeit.

Een draadje dat zegt:

Ik hoor bij jou.
Jij hoort bij mij.
Ook als we elkaar even niet kunnen zien, zijn we verbonden.

Dat is voor mij de magie van de Gouden Draad Methode van Janet Schmidt.

Een draadje dat niemand kan zien

Het bijzondere aan de gouden draad is dat niemand hem kan zien.

Niet mama.
Niet papa.
Niet jij.

Maar je kunt hem wél voelen.

Misschien voel je hem wanneer mama je knuffelt. Wanneer je tegen haar aankruipt als je verdrietig bent. Wanneer ze je instopt voordat je gaat slapen.

Maar misschien voel je hem juist nog wel sterker wanneer ze er even níét is.

Als mama aan het werk is bijvoorbeeld.

Als jij op school zit.

Als je bij opa en oma logeert.

Of wanneer je haar mist en ineens heel sterk aan haar moet denken.

Want die gouden draad is een beetje magisch.

Hij kan namelijk langer en langer en langer worden, zonder ooit te breken.

De gouden draad is elastisch

Stel je maar eens een prachtig gouden draadje voor. Niet strak en hard, maar zacht en elastisch.

Wanneer mama naast je zit, is het draadje misschien heel kort.

Maar wanneer mama naar haar werk gaat en jij naar school, rekt het gewoon met jullie mee.

En wanneer je later groot bent en misschien aan de andere kant van Nederland woont – of zelfs aan de andere kant van de wereld – dan wordt die gouden draad gewoon nóg langer.

Hij raakt niet op.

Hij knapt niet.

Hij verdwijnt niet doordat je elkaar even niet ziet.

Afstand verandert niets aan liefde.

En soms kan alleen al de gedachte aan dat gouden draadje helpen.

Doe je ogen maar eens dicht.

Denk aan iemand van wie je heel veel houdt.

Kun je je voorstellen dat er vanuit jouw hart een heel dun gouden draadje naar het hart van die ander loopt?

Misschien voel je ineens warmte. Rust. Een glimlach. Een herinnering.

Dat is precies waarom ik deze methode zo mooi vind.

Niet alleen mama heeft een gouden draadje

Want natuurlijk ontstaat zo’n gouden draad niet alleen tussen een moeder en haar kind.

Ook papa krijgt zijn eigen draadje.

En misschien opa en oma.

Je broer of zus.

Een lieve tante.

Een vriendje.

Of iemand anders bij wie jij helemaal jezelf kunt zijn.

Iedere liefdevolle verbinding kan zijn eigen gouden draad krijgen.

Zo ontstaat er door je leven heen eigenlijk een heel bijzonder netwerk van gouden draadjes.

Sommige zijn heel dichtbij.

Andere lopen wat verder weg.

Sommige mensen zie je iedere dag en andere maar af en toe.

Maar wanneer er echte liefde en verbinding is geweest, blijft daar iets van bestaan.

En wat als iemand overlijdt?

Dit vind ik misschien wel één van de meest troostende kanten van de Gouden Draad Methode.

Want soms moeten we afscheid nemen van iemand van wie we ontzettend veel houden.

Een mama. Een papa. Een opa of oma. Een broer, zus, vriend of iemand anders die heel belangrijk voor ons is.

We kunnen diegene niet meer vasthouden.

Niet meer even bellen.

Niet meer aankruipen voor die vertrouwde knuffel.

En juist dan kan het beeld van de gouden draad zo helpend zijn.

Want wat als de liefde niet verdwijnt wanneer iemand sterft?

Wat als dat gouden draadje er nog steeds is?

Niet omdat we hoeven te doen alsof iemand er lichamelijk nog is, maar omdat alles wat we samen hebben gevoeld, gedeeld en beleefd onderdeel van ons is geworden.

Je herinneringen.

De woorden die iemand tegen je zei.

Een bepaalde geur.

Een liedje.

Een grapje waar je samen om moest lachen.

De manier waarop iemand je vasthield.

Dat alles leeft in jou verder.

En soms hoef je maar aan iemand te denken om dat draadje ineens weer even te voelen.

Liefde stopt niet waar het leven stopt.

Een gouden draadje als anker voor kinderen

Juist voor kinderen vind ik de gouden draad prachtig om mee te werken.

Want kinderen begrijpen beelden vaak veel gemakkelijker dan ingewikkelde woorden.

Een kind dat mama mist wanneer het naar school gaat, hoeft niet altijd een lange uitleg over hechting, veiligheid of verbinding.

Soms is dit genoeg:

“Weet je nog van ons gouden draadje? Mama kan jou nu niet zien, maar jullie draadje is er nog steeds.”

Je kunt samen even een hand op het hart leggen.

Aan mama denken.

En je voorstellen hoe dat kleine gouden draadje helemaal van jouw hart naar dat van mama loopt.

Niet om verdriet of gemis weg te maken. Want missen mag.

Maar om naast dat gemis óók de verbinding weer te kunnen voelen.

De gouden draad binnen Inner Ki Coaching

Binnen Inner Ki Coaching werk ik veel met wat niet altijd direct in woorden te vangen is.

Met gevoelens.

Met verbinding.

Met wat een kind of volwassene in zijn lichaam ervaart.

Met verlies, geboorte, gezin, systemische verbindingen en alles wat we soms al heel jong meenemen.

Daarom resoneert de Gouden Draad Methode van Janet Schmidt zo mooi met mijn manier van werken.

Niet omdat een gouden draad letterlijk zichtbaar is.

Maar omdat het een beeld geeft aan iets wat we allemaal kennen:

het gevoel dat iemand bij je hoort.

Ook wanneer diegene niet naast je staat.

Het maakt iets onzichtbaars een beetje zichtbaar.

En voor een kind – maar eigenlijk net zo goed voor een volwassene – kan dát enorm waardevol zijn.

Misschien loopt er op dit moment wel een gouden draadje naar iemand die jij mist…

Leg je hand maar eens op je hart.

Doe, als dat prettig voelt, heel even je ogen dicht.

En denk aan iemand van wie je houdt.

Iemand dichtbij.

Iemand ver weg.

Of misschien iemand die er niet meer is.

Stel je voor dat vanuit jouw hart een klein gouden draadje begint te groeien.

Helemaal naar het hart van die ander.

Het hoeft nergens heen.

Je hoeft niets op te lossen.

Je hoeft alleen maar even te voelen.

Want sommige verbindingen hoeven niet zichtbaar te zijn om echt te bestaan.

Sommige draadjes zijn voor altijd.

En misschien zijn juist dát wel de allermooiste.

— Inner Ki Coaching